سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

حقایق تاریخ باستان
حقایقی کمتر شنیده شده درباره تاریخ ایران باستان
قالب وبلاگ

در بندهشن آمده است که موبدان خود را از نسل بزرگترین پسر زرتشت ایسدواسترا می دانند و او خود نخستین موبدان موبد بود . [1] گذشته از این باور ، موبدان بزرگ زرتشتی ( که دستور هم نامیده می شوند ) همواره وظیفه حفظ متون دینی و حتی کتابت و تعلیم آموزه های گاتهایی اوستا را نیز بر دوش داشتند . این افراد همواره در حال نوشتن تفسیر و ترجمه ی متون دینی بودند . یکی از این نسک های دینی ، اندرزنامه دستوران به بهدینان است . در ادامه به بخش هایی از این اندرزنامه کوتاه ( حدود پنج صفحه ای ) نگاهی می اندازیم . در قسمت ابتدایی این اندرزنامه می خوانیم : « دستوران گفته اند که سه گونه مردم اند اندر گیتی که ایشان را روزی نبخشیده اند ، به ستم از گیتی همی ستانند و خورند ، ایشان را تن پسین ، آماری سخت بود . یکی مردم درایان جَوِش [ یاوه گو ] و دیگر اشگهان و سدیگر دشچشم [ شور چشم ]. » 
اندرزنامه دستورانو نیز در چند خط چند خط پایین تر : « دشچشم مردم آن گونه شگفت است که از بدچشمی او خورشید و ماه را روشنی کم و آب را تازش ( جریان ) کم و اوروران ( گیاهان ) را رویش کم شود. » [2] که این گفتار نشان می دهد اعتقاد به شوری چشم ، اثری از باورهایی است که رهبران دینی زرتشتی ترویج داده اند. 
و در قسمتی دیگر از این اندرزنامه می خوانیم : « بهدین مردم را پیداست که دستوران گفته اند که مردمان را هر روز به اوشبام [ بامداد ] سه دیو پیش آید چون نسروشت ، اشگهانی و انستوانی . به دین گفته شده است که پیش از آنکه خورشید برآید ، دست به گمیز گاوان شویید [ و پس ] به آب شویید ؛ پس دیو نسروشت زده شود ( کشته شود ) و به روان آن گونه سودمند که گویی به برشنوم شسته اید . و چون به مان آتشان شوید و آتش نیایش کنید پس دیو اشگهانی زده شود و چون نیایش خورشید به نیروی یزدان کرده شود پس دیو نااستواری ( انستوانی ) دین زده شود. »
و درادامه : « پرسید که این کرفه [ کردن ] و گذاشتن گناه را خود ، نیکی کدام است ؟ گفته شده است خرفستر کشتن و آتش به داد پرهیجنتن [ دور داشتن پلیدی ها از آتش ] ، چه خرفستران همه از تن اهریمن اند و با این کار اهریمن دردمند شود.» [3] که در این گفتار از شستن دست با ادرار گاو و سپس « آتش نیایش کردن » و سپس کشتن « حیوانات شرور اهریمنی » همچون مورچه ، لاک پشت ، کرم خاکی ، گربه و ... [4]  همگی راه های برای دفع شرّ و رسیدن به پاکی روان سخن به میان آمده است . 

 

پی نوشت :

[1]. ابراهیم پورداود ، گاتها کهن ترین بخش اوستا ، انتشارات اساطیر ، تهران ،  چاپ اول ، صفحه 55 

[2]. متون پهلوی ، پژوهشی از « جاماسپ جی دستور مینوچهر جی جاماسپ آسانا » ، از پژوهشنامه مؤسسه آسیایی ، منبع :

Pahlavi texts , jamasp ji dastur minochehr ji jamasp asana , bombay 1913 , Pp 121-127

[3]. همان 

[4]. اوستا ، به گزارش دکتر دوستخواه ، جلد 2 صفحه 818 ؛  انتشارات مروارید ، تهران ، چاپ شانزدهم ، نسخه انجمن زرتشتیان آلمان


[ یکشنبه 92/7/14 ] [ 11:1 صبح ] [ سیاوش امیرشاهی ] [ نظرات () ]
گاو طلایی 
خلاصه ای از مقاله :
 متون تاریخی و سنتی زرتشتی بیان می دارند که زرتشت 2600 سال پیش می زیست. و بسیاری از تاریخنگاران معتقدند که زرتشت اصالتاً از بنی اسرائیل بوده و به دلایلی مبهم و اسرار آمیز با شاگردان خاص و نزدیکان ارمیای نبی درگیر شده ، مجبور می گردد که به سمت بلخ فرار کند. این مقاله بر اساس متن اوستا ، به علل این درگیری ها پرداخته شده است. عجیب است که در متن اوستا دلایلی روشن و قابل توجه وجود دارد که نشان میدهد زرتشت بنا بر متن اوستا بسیار نسبت به گوساله ای طلایی و تراشنده ی آن علاقه مند بود. و هم گوساله و هم روح حلول کرده در آن و هم تراشنده ی آن را بارها و بارها ستوده است. این امر همگان را به یاد شمرون بن یساکار ( سامری ) تراشنده ی گوساله طلایی می اندازد که مدعی شد روح خدا در آن حلول کرده است ! و مدتها بنی اسرائیل را در آیین گوساله پرستی نگاه داشت ...

گرچه این باورهای اوستا و حتی گاتها ( که این مسئله را تأیید کرده است ) همچون بیشتر باورهای دین زرتشتی تحریف و دروغ است . اما برای روشن شدن حقیقت توضیحاتی صرفاً علمی و مفصل ارائه خواهیم کرد. و یشاپیش از محضر انبیاء الهی عذرخواهی می کنیم چه اینکه مجبوریم برای افشای حقایق و روشن شدن چهره ی واقعی دین زرتشتی ( که هیچ ربطی به زرتشت ندارد ) حقایقی تلخ را بیان داریم .

[ دوشنبه 92/7/8 ] [ 12:16 عصر ] [ سیاوش امیرشاهی ] [ نظرات () ]

در اوستا ، یشتها ، فصل چهاردهم ، مشهور به بهرام یشت ، بند سی و چهارم الی سی و ششم آمده است :

بهرام اهورا آفریده را می ستاییم. زرتشت از اهوره مزدا پرسید : ای اهوره مزدا ؛ ای سپندترین مینو ؛ ای دادار جهان استومند ، ای اشون ؛ اگر من از جادویی مردمان بسیار بدخواه آزرده شوم ، چاره ی آن چیست ؟ آنگاه اهوره مزدا گفت : پری از مرغ وارغنای بزرگ شهپر بجوی و آن را بر تن خود بپساو و بدان پر ، دشمن را ناچیز کن. کسی که استخوانی یا پرّی از این مرغ دلیر با خود داشته باشد ، هیچ مرد توانایی او را از جای به در نتواند برد و نتواند کشت. آن پر مرغکان مرغ بدان کسی پناه دهد و بزرگواری و فرّ بسیار بخشد. [1]

همین گفتار در برگردان جیمز دارمستتر ، اوستاشناس مشهور فرانسوی :

We sacrifice unto Verethraghna, made by Ahura. Zarathustra asked Ahura Mazda: "Ahura Mazda, most beneficent Spirit, Maker of the material world, thou Holy One If I have a curse thrown upon me, a spell told upon me by the many men who hate me, what is the remedy for it ?"  Ahura Mazda answered: "Take thou a feather of that bird with… feathers, the Varengana, O Spitama Zarathustra, With that feather thou shalt rub thy own body with that feather thou shalt curse back thy enemies. If a man holds a bone of that strong bird, or a feather of that strong bird, no one can smite or turn to flight that fortunate man. The feather of that bird of birds brings him help; it  brings unto him the homage of men, it maintains in him his glory" . [2]

به راستی کندن یک پر از مرغ ، و مالیدن آن به بدن بر اساس کدامین مبنای عقلانی موجب نجات از شر اهریمن و جادوی بدخواهان می گردد ؟

پی نوشت :

[1]. اوستا ، گزارش دکتر دوستخواه ، انتشارات مروارید ، تهران ، چاپ شانزدهم ، نسخه انجمن زرتشتیان آلمان ، جلد 1 صفحه 438

[2]. اوستا ؛ ترجمه ی جیمز دارمستتر :

James Darmesteter , The Zend Avesta , By Various Oriental Scholars , Oxford ,  Clarendon press , 1883 , Vol 2 , Pp 241


[ چهارشنبه 92/7/3 ] [ 9:3 صبح ] [ سیاوش امیرشاهی ] [ نظرات () ]

خلاصه ی مقاله : 

در گاتهای اوستا ، گئوش اوروان به معنی روان گاو ، یکی از اصلی ترین و مقدس ترین موضوعات عقیدتی و فلسفی دین زرتشتی است. آن چنان که زرتشت ( با این فرض که زرتشت سراینده ی گاتها باشد ) همه ی نیکی ها و حتی اهورامزدا را واسطه قرار می دهد تا به گئوش اوروان برسد. یعنی روان مقدس گاو از اهورامزدا هم برتر است. 

مقاله ی کامل :   ادامه مطلب...

[ یکشنبه 92/6/17 ] [ 9:13 عصر ] [ سیاوش امیرشاهی ] [ نظرات () ]

اوستا ، وندیداد ، فرگرد 16 بند 12 :

زرتشت گفت : زن دشتان ( یعنی زنی که در زمان عادت ماهانه : پریود قرار دارد ) بعد از قطع شدن خون باید کارهایی را انجام دهد تا از آلودگی پاک شود .  از جمله اینکه :    ادامه مطلب...

[ شنبه 92/5/26 ] [ 4:19 عصر ] [ سیاوش امیرشاهی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

به نام خداوندگار ، سرزمینمان ایران نقاط تاریک و روشن فراوانی دارد. آنچه ما در این وبلاگ در پی آن هستیم بیان حقایقی است که کمتر بدان پرداخته شده است. فراموش نکنیم که شناخت درست گذشته چراغ راه آینده است. نباید خود را فریب داد. حقیقت را باید گفت گرچه بر ضرر ما باشد.
امکانات وب